مگر غير از وفا از من چه سر زد
كه دل را بي وفا خواندي و رفتي
مگرغيراز نگاهت به چشمانم كه درزد
كه از ناز چشم خود ازدل گرفتی
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
قلبم گرفت عزیزم از بس که بی وفایی
تنگ غروب گم شد الماس آشنایی
خواستی ردم کنی تو یک جوری که نفهمم
یک لحظه باورم شد که من چقدر نفهمم
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
بی وفا عشق من
به خدا اشك من
می مونه رو گونه م
تا بیایی پیش من
رفتی و بعد تو
چه زجری كشیدم
هنوز تار موت و
به دنیا نمی دم
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
چه زود ازم خسته شدی چه زود از یاد بردی منو
چه زود یکی دیگه اومد جامو گرفت تو دل تو
بهم وفا نکردی و تیشه زدی به قلب من
منو به غم نشوندی و گذشتی از کنار من
نمیدونم به جرم عشق یه عمره که زندونیم
توی آتیش غم تو یه عمره دارم میسوزم
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
مستم از باده ،که مستی هم بلاست
باده ی عاشق زهر باده جداست
بی وفا ، مستی مگر از باده ی عشقت نبود
کین چنین دل را شکستی،کین شکستن هم خطاست
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
با دل عاشق بد نکن ای آدم نامهربون / سنگدل و بی وفا نشو ،
یه دل داری اینم نشون . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ای مسافر غریبه چرا قلبمو شکستی
رفتی و تنهام گذاشتی دل به ناباوری بستی
حالا من تنها نشستم با نوای بی نوایی
چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
دلم گرفته خدایا تو دل گشایی کن
من آمدم به امیدت تو هم خدایی کن
به بوی دلکش زلفت که این گره بگشای
دل گرفته ما بین و دلگشایی کن
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ﻫـﺰار ﺗﺎ وﻋﺪه دادی ﻧﻴﻮﻣﺪی ﻣﺎ رو ﻛﺎﺷﺘﻲ
اﻳﻦ دل ﻣـﻬﺮﺑﻮﻧﻮ ﭼـﺸﻢ اﻧـﺘـﻈـﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻲ
ﺑـﺮای ﺑـﻲوﻓـﺎﻳـﻲ ﻫـﺰار ﺑـﻬـﻮﻧﻪ داری
ﻫﺰار و ﻳﻚ ﺷﻜﺎﻳﺖ از اﻳﻦ زﻣﻮﻧﻪ داری
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
سلام ای بی وفای بی مرووت / سلام ای ساز گیتار محبت
سلام کردم نگی تو بی وفائی / وگرنه ما که عاشقیم بی مرووت !!!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
من که پشت پا زدم به هرچه هست و نیست / تا که کام او ز عشق
خود روا کنم
خود را نمیبخشم ، اگر که زین پس به عاشقان وفا کنم . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
دیدی ای دل که غم عشق دگر باره چه کرد ؟
چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
آخرین حرف دلم : عشق هرگز نمیمیرد مگر اینکه عشاق بی وفا
باشند . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
آهای رغیب بی رحم عشق منو ربودی / آخه یار بی وفا به یاد من
نبودی
حالا داری به عشقت زندگیتو می سازی / غافل از این که اینجا
قلبی شکستی . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی!
چه خیال آب روشن که به تشنگان نمایی؟
دل خویش را بگفتم - چو تو دوست می گرفتم؛
نه عجب که خوبرویان بکنند بی وفایی!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
دوست خوبه ، نه بی وفا
زندگی خوبه ، نه بی صفا
عشق خوبه ، نه بی معشوق
من خوبم ، نه بی تو !
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا ؟
بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
عزیز دلم جدائی مکن / جهان کوچکیست ، بی وفائی مکن
ببخش عاشقت را و منت گذار
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
شنیدم سخن ها ز مهر و وفا ، لیک
ندیدم نشانی ز مهر و وفایی
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
چه امید بندم در این زندگانی / که در نا امیدی سر آمد جوانی
سرآمد جوانی و ما را نیامد / پیام وفایی از این زندگانی . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
همه رفتند از این خانه ولی غصه نرفت ،
این یار قدیمی چه وفایــی دارد ...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
بی وفایی کن وفایت میکنند با وفا باشی خیانت میکنند
مهربانی گر چه آیینه ی خوشیست مهربان باشی رهایت میکنند . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
رفیق بی وفا را کمتر از دشمن نمیبینم / سرم قربان آن دشمن
که بوئی از وفا دارد . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
به خیال کدامین آرزو ، صفای با تو بودن را از ما گرفتی ای
بی وفا ؟
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
تو که قصد جدائی کرده بودی خیال بی وفائی کرده بودی
چرا با این دل خوش باور من زمانی آشنائی کرده بودی . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
در وفا هیچ کس استاد نیست ، ولی در بی وفائی همه استادن
چطوری استاد !؟
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
در فلسفه وفا چنین آمده است ، دل وقف شکستن است ، بیهوده
نرنج . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ناه من گناه بی گناهیست / تمام هستی ام غرق سیاهیست
به هر کس دل دادم بی وفا شد / چو پابندش شدم از من جدا شد . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
هر رهگذری محرم اسرار نگردد / صحرای نمکزار چمن زار نگردد
هر جا که رسیدی طرح رفاقت مکش ای دوست / هر بی سر و پا یار
وفادار نگردد . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
مقصود دلم مهر و وفا بود چنین گشت / گر مقصود دلم جور و جفا
بود چه می شد . . . ؟
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
تو که رفتی پریشون شد خیالم / همه گفتند که من دیوانه حالم
نمیدانند که این دیوانه در فکر شفا نیست / که هرچی باشه اما
بی وفا نیست . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
من ندانستم از اول كه تو بي مهرو وفايي
عهد نابستن از آن به كه ببندي و نپايي
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
یار دل آزار من وفا نشناسد / راستی عجب نعمتی است یار
وفادار . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ز درد عشق تو با کس حکایتی که نکردم / چرا وفای تو کم شد ،
شکایتی که نکردم . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
با دل عاشق بد نکن ای آدم نامهربون / سنگدل و بی وفا نشو ،
یه دل داری اینم نشون .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
یار با ما بیوفایی میکند
بیگناه از من جدایی میکند
شمع جانم را بکشت آن بیوفا
جای دیگر روشنایی میکند
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
وه چه خوب آمدی صفا کردی
چه عجب شد که یاد ما کردی؟
بیوفایی مگر چه عیبی داشت
که پشیمان شدی وفا کردی؟
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
یاران به خدا که بی وفایی مکنید
با عاشق دلخسته جدایی مکنید
یا آن که وفا می کنید تا آخر
یا آنکه از اول آشنایی نکنید
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
وفای شمع را نازم که بعد از سوختن
به صد خاکستری در دامن پروانه میریزد
نه چون انسان که بعد از رفتن همدم
گل عشقش درون دامن بیگانه میریزد
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
نون و پنیر و چایی ، قصه ی آشنایی ، الهی یاد نگیری هرگز تو
بی وفایی ، روی گلهای نرگس با یه مداد قرمز ، هزار دفعه نوشتم : زندگی بی تو هرگز !
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
تو را برای وفای تو دوست می دارم، و گرنه دلبر پیمانه
شکن که فراوان است...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
کلاس عشق ما دفتر ندارد شراب عاشقی ساغر ندارد بدو گفتم که
مجنون تو هستم هنوز آن بی وفا باور ندارد
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
در رفاقت با وفا بودن شرط مردانگی است / ورنه با یک استخوان
صد سگ رفیقت می شوند
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
عشق یعنی رفتن از شهر بهار / با دو چشم تر ب سوی روزگار /
عشق یعنی بی وفایی های یار / عشق یعنی سالها در انتظار
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
بوسه ات طعم بي وفايي داشت
خنده ات رنگ بي صدايي داشت
در دو چشمت نبود تصويرم
گويي آن چشم دگر خدايي داشت
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
افسوس که بشکست دلم آنکس که قبلهگاهم بود
زین روزگار بی وفایی با من یار گرماگرم نگاهم بود
زیر باران زیر فانوس شب در این مهتاب
با اشک خود ترانه بیوفایی گویم ز مهتاب ...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
چندی ست که بیمار وفایت شده ام / در بستر غم، چشم به راهت
شده ام / این را تو بدان گر بمیرم روی / مسئول تویی که من فدایت شده ام
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
شنیدم سخن ها ز مهر و وفا ، لیک
ندیدم نشانی ز مهر و وفایی
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
خوشا آنان که در بازار گیتی خریدار وفا بودند و هستند
خوشا آنان که در راه رفاقت رفیق با وفا بودند و هستند . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
به بزرگی گفتم زندگی چند بخش است ؟ گفت : دو بخش ، کودکی و
پیری ، گفتم : پس جوانی چه شد ؟ گفت : با بی وفایی ساخت با عاشقی سوخت و با جدایی
مرد
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
من از بازی نور در وادی بی قلب ظلمت ها نمی ترسم
من از حرف جدایی ها
مرگ آشنایی ها
من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم
[ پنجشنبه بیستم بهمن 1390 ] [ 22:17 ] [ جهاندیده ]
به هوای قلب من آمدی و گفتی عاشقی ،اما اینک هوای قلبم
را نداری
به عشق بودنم آمدی و گفتی عاشقم هستی ، گفتی مثل دیگران
بی وفا نیستی و تا آخرش با من هستی
اینک نه تو را میبینم نه عشقی از تو را
اینک نه وفا را میبینم و نه محبتی از تو را
حالا تنها خودم را میبینم و چشمهای خیسم را ، اینک تنها
قلبی شکسته را در سینه حس میکنم که
بدجور پشیمان است که چرا به تو دلبسته
چرا با تو عهد عشق را بست ، عشق تنها یک ( کلمه ) بود
نه آن احساسی که تا ابد ماندگار بماند
آمدی و یک یادگاری تلخ در قلبم گذاشتی و اینک هوای قلبم
را با حضورت سرد کردی
شب که میرسد خیس است چشمهای خسته ام ، از فردا بیزارم
دلم نمیخواهد کسی بفهمد که
دلشکسته ام
نمیخواهم دیگر با غروب روبرو شوم ، غروب همان آتشی است
که در این لحظه های تنهایی بیشتر
میسوزاند دلم را
گرچه نمیتوانم ،اما نمیخواهم دیگر به تو فکر کنم ،
نمیخواهم دیگر یک لحظه نیز در فکر حال و هوای
رفتنت این لحظه های سرد را با گریه سر کنم
خیلی دلم میخواهد فراموشت کنم ، خیلی دلم میخواهد عاشقی
را از قلبم دور کنم ،اما نمیتوانم!
آینه را از من دور کنید ، طاقت ندارم ببینم چهره ی
پریشانم را
پنجره را ببندید ، تحمل ندارم ببینم آن غروب پر از درد
را
اگر تا دیروز محکوم به تنهایی بودم ، اما اینک محکوم
دلبستن به یک عشق دروغینم، تا به امروز در
قلب بی وفای تو حبس بود، از این لحظه به بعد نیز باید
در زندان تنهایی حبس ابد باشم
میخواهم در حال خودم در همین زندان تنها باشم …
شاید بتوانم فراموشش کنم
[ پنجشنبه بیستم بهمن 1390 ] [ 22:5 ] [ جهاندیده ]
چشماشو بست و مثل هر شب انگشتاشو کشيد روی دکمه های
پيانو .
صدای موسيقی فضای کوچيک کافی شاپ رو پر کرد .
روحش با صدای آروم و دلنواز موسيقی , موسيقی که خودش
خلق می کرد اوج می گرفت .
مثه يه آدم عاشق , يه ديوونه , همه وجودش توی نت های
موسيقی خلاصه می شد .
هيچ کس اونو نمی ديد .
همه , همه آدمايي که می اومدن و می رفتن
همه آدمايي که جفت جفت دور ميز ميشستن و با هم راز و
نياز می کردن فقط براشون شنيدن يه موسيقی مهم بود .
از سکوت خوششون نميومد .
اونم می زد .
غمناک می زد , شاد می زد , واسه دلش می زد , واسه دلشون
می زد .
چشمش بسته بود و می زد .
صدای موسيقی براش مثه يه دريا بود .
بدون انتها , وسيع و آروم .
يه لحظه چشاشو باز کرد و در اولين لحظه نگاهش با نگاه
يه دختر تلاقی کرد .
يه دختر با يه مانتوی سفيد که درست روبروش کنار ميز
نشسته بود .
تنها نبود ... با يه پسر با موهای بلند و قد کشيده .
چشمای دختر عجيب تکونش داد ... یه لحظه نت موسيقی از
دستش پريد و يادش رفت چی داره می زنه .
چشماشو از نگاه دختر دزديد و کشيد روی دکمه های پيانو .
احساس کرد همه چيش به هم ريخته .
دختر داشت می خنديد و با پسری که روبروش نشسته بود حرف
می زد .
سعی کرد به خودش مسلط باشه .
يه ملودی شاد رو انتخاب کرد و شروع کرد به زدن .
نمی تونست چشاشو ببنده .
هر چند لحظه به صورت و چشای دختر نگاه می کرد .
سعی کرد قشنگ ترين اجراشو داشته باشه ... فقط برای اون .
دختر غرق صحبت بود و مدام می خنديد .
و اون داشت قشنگ ترين آهنگی رو که ياد داشت برای اون می
زد .
يه لحظه چشاشو بست و سعی کرد دوباره خودش باشه ولی
نتونست .
چشاشو که باز کرد دختر نبود .
يه لحظه مکث کرد و از جاش بلند شد و دور و برو نگاه کرد .
ولی اثری از دختر نبود .
نشست , غمگين ترين آهنگی رو که ياد داشت کشيد روی دکمه
های پيانو .
چشماشو بست و سعی کرد همه چيزو فراموش کنه .
....
شب بعد همون ساعت
وقتی که داشت جای خالی دختر رو نگاه می کرد دوباره اونو
ديد .
با همون مانتوی سفيد
با همون پسر .
هردوشون نشستن پشت همون ميز و مثل شب قبل با هم گفتن و
خنديدن .
و اون برای دختر قشنگ ترين آهنگشو ,
مثل شب قبل با تموم وجود زد .
احساس می کرد چقدر موسيقی با وجود اون دختر براش لذت
بخشه .
چقدر آرامش بخشه .
اون هيچ چی نمی خواست .. فقط دوس داشت برای گوشای اون
دختر انگشتای کشيده شو روی پيانو بکشه .
ديگه نمی تونست چشماشو ببنده .
به دختر نگاه می کرد و با تموم احساسش فضای کافی شاپ رو
با صدای موسيقی پر می کرد .
شب های متوالی همين طور گذشت .
هر روز سعی می کرد يه ملودی تازه ياد بگيره و شب اونو
برای اون بزنه .
ولی دختر هيچ وقت حتی بهش نگاه هم نمی کرد .
ولی اين براش مهم نبود .
از شادی دختر لذت می برد .
و بدترين شباش شبای نيومدن اون بود .
اصلا شوقی برای زدن نداشت و فقط بدون انگيزه انگشتاشو
روی دکمه ها فشار می داد و توی خودش فرو می رفت .
سه شب بود که اون نيومده بود .
سه شب تلخ و سرد .
و شب چهارم که دختر با همون پسراومد ... احساس کرد
دوباره زنده شده .
دوباره نت های موسيقی از دلش به نوک انگشتاش پر می کشيد
و صدای موسيقی با قطره های اشکش مخلوط می شد .
اونشب دختر غمگين بود .
پسربا صدای بلند حرف می زد و دختر آروم اشک می ريخت .
سعی کرد يه موسيقی آروم بزنه ... دل توی دلش نبود .
دوست داشت از جاش بلند شه و با انگشتاش اشکای دخترو از
صورتش پاک کنه .
ولی تموم اين نيازشو توی موسيقی که می زد خلاصه می کرد .
نمی تونست گريه دختر رو ببينه .
چشماشو بست و غمگين ترين آهنگشو
به خاطر اشک های دختر نواخت .
...
همه چيشو از دست داده بود .
زندگيش و فکرش و ذکرش تو چشمای دختری که نمی شناخت
خلاصه شده بود .
يه جور بغض بسته سخت
يه نوع احساسی که نمی شناخت
يه حس زير پوستی داغ
تنشو می سوزوند .
قرار نبود که عاشق بشه ...
عاشق کسی که نمی شناخت .
ولی شده بود ... بدجورم شده بود .
احساس گناه می کرد .
ولی چاره ای هم نداشت ... هر شب مثل شب قبل مثل شب اول
... فقط برای اون می زد .
...
يک ماه ازش بی خبر بود .
يک ماه که براش يک سال گذشت .
هيچ چی بدون اون براش معنی نداشت .
چشماش روی همون ميز و صندلی هميشه خالی دنبال نگاه دختر
می گشت .
و صدای موسيقی بدون اون براش عذاب آور بود .
ضعيف شده بود ... با پوست صورت کشيده و چشمای گود
افتاده ...
آرزوش فقط يه بار ديگه
ديدن اون دختر بود .
يه بار نه ... برای هميشه .
اون شب ... بعد از يه ماه ... وقتی که داشت بازم با
چشمای بسته و نمناکش با انگشتاش به پيانو جون می داد دختر
با همون پسراز در اومد تو .
نتونست ازجاش بلند نشه .
بلند شد و لبخندی از عمق دلش نشست روی لباش .
بغضش داشت می شکست و تموم سعيشو می کرد که خودشو نگه
داره .
دلش می خواست داد بزنه ... تو کجايي آخه .
دوباره نشست و سعی کرد توی سلولای به ريخته مغزش نت های
شاد و پر انرژی رو جمع کنه و فقط برای ورود اون
و برای خود اون بزنه .
و شروع کرد .
دختر و پسرهمون جای هميشگی نشستن .
و دختر مثل هميشه حتی يه نگاه خشک و خالی هم بهش نکرد .
نگاهش از روی صورت دختر لغزيد روی انگشتای اون و درخشش
يک حلقه زرد چشمشو زد .
يه لحظه انگشتاش بی حرکت موند و دلش از توی سينه اش
لغزيد پايين .
چند لحظه سکوت توجه همه رو به اون جلب کرد و خودشو زير
نگاه سنگين آدمای دور و برش حس کرد .
سعی کرد دوباره تمرکز کنه و دوباره انگشتاشو به حرکت
انداخت .
سرشو که آورد بالا نگاهش با نگاه دختر تلاقی کرد .
- ببخشيد اگه ميشه يه آهنگ شاد بزنيد ... به خاطر ازدواج
من و سامان .... امکان داره ؟
صداش در نمي اومد .
آب دهنشو قورت داد و تموم انرژيشو مصرف کرد تا بگه :
- حتما ..
يه نفس عميق کشيد و شاد ترين آهنگی رو که ياد داشت با
تموم وجودش
فقط برای اون
مثل هميشه
فقط برای اون زد
اما هيچکس اونشب از لا به لای اون موسيقی شاد
نتونست اشک های گرم اونو که از زير پلک هاش دونه دونه
می چکيد ببينه
پلک هايي که با خودش عهد بست برای هميشه بسته نگهشون داره
دختر می خنديد
پسر می خنديد
و يک نفر که هيچکس اونو نمی ديد
آروم و بی صدا
پشت نت های شاد موسيقی
بغض شکسته شو توی سينه رها می کرد
[ پنجشنبه بیستم بهمن 1390 ] [ 22:3 ] [ جهاندیده ]
